Deze match was de apotheose van een meer dan geslaagde Full House Day. Alle ingrediënten waren er om er een toffe avond van te maken: een goed gevulde tribune, mascotte Nijn om het talrijke publiek op te zwepen, onze u6’jes die fier als een gieter samen met onze dames mochten oplopen tijdens de presentatie en veel ambiance. Maar net als in de heenwedstrijd misten we compleet onze start. Na nauwelijks drie minuten stond er al 2 -13 op het scorebord. Geleidelijk knaagden we dan aan de achterstand en na het eerste quarter was de achterstand teruggebracht tot 5 punten
(12 - 17). We kwamen nadien zelfs even op voorsprong maar aan de rust stonden we alweer acht punten in het krijt (24 – 32). Dat konden we zo houden maar de jonge Wielsbeekse garde strafte ieder foutje van ons genadeloos af en na drie quarters was de wedstrijd eigenlijk al gespeeld (35 – 52). En toch slopen we weer dichterbij: 47 – 54 met nog vijf minuten op de klok. De bezoekers bleven echter uit alle hoeken binnengooien en de kloof kregen we niet meer gedicht: 55 – 65.

Twee zaken blijven je bij na zo’n wedstrijd: een hels kabaal in de zaal door twee wedstrijden in een zaal met een rampzalige akoestiek en een rampzalige maar weliswaar niet partijdige arbitrage. We namen al snel het voortouw en hadden na tien minuten een voorsprong van zeven punten bijeengesprokkeld (5 -12). Het was niet altijd mooi maar we deden er in het tweede quarter nog wat bij en gingen de rust in met 14 – 28. Na de rust raakten we toch wel even de pedalen kwijt en de thuisploeg kwam zowaar terug tot zeven punten (29 – 36) . In het laatste quarter, dat toch wel werd ontsierd door een reeks discutabele scheidsrechterlijke beslissingen, hielden we het hoofd koel. Eindscore: 38 - 48

Deze wedstrijd was bijna een afspiegeling van deze in de heenronde. Roeselare mag dan wel laatste staan, de jonge blauw-witte garde was zeker niet van plan om zich af te laten slachten. We hadden het verduiveld lastig, zowel defensief als offensief en dat vertaalde zich netjes in de score: Q1: 12-13 en Q2: 11-10. Gelijk dus aan de rust. Overgaan naar een zoneverdediging bleek de correcte zet te zijn. In nauwelijks vier minuten tijd hadden we al een kloofje van acht punten en op het einde van het derde quarter stond het al 52 - 33. Wat in de eerste helft niet lukte, ging nu plots vanzelf. Niet minder dan vijf driepunters vielen er binnen. De bezoekers wisten niet van welk hout nog pijlen maken en onze dames stoomden door naar een 76 – 41 eindstand

Opdracht 1: raak op zondag in de late namiddag in de sportzaal in Veldegem terwijl de karnavalstoet door het dorp trekt. Opdracht geslaagd.
Opdracht 2: sprokkel punten bij de vijfde in het klassement. Tegen die ervaren ploeg bleek dat wonderwel te lukken, althans in het eerste quarter: 9 – 11. Tot minuut 8 ging het gelijk op : 24 – 20. Maar toen begon foutenlast ons parten te spelen en aan de rust had Torhout al een voorsprong van 10 punten bijeengegaard. Maar toen kwam de tweede helft. In nog geen drie minuten tijd sprong de score naar 43 - 24. Wedstrijd gespeeld. Defensief waren we helemaal niet bij de les en offensief bleven we minutenlang onmondig. De score liep op tot 50 – 25 en na een halfuur spelen was het zelfs 58 – 32. In het laatste quarter knabbelden we geleidelijk aan de achterstand maar aanspraak maken op de overwinning, dat zat er niet meer in. Deze opdracht: helaas niet geslaagd.