Bekerwedstrijd tegen de tweede beste van de vijf Kortrijkse U14-ploegen, dat zou niet makkelijk worden. Wij maar met acht, maar dat kan niet eens als excuus worden ingeroepen. We kregen letterlijk de bal niet over de middellijn en aan de wedstrijdtafel konden ze nauwelijks de score bijhouden. 25 – 5 na tien minuten en 52 – 15 halfweg. Het was ondergaan en we gingen onder. Eén schamel puntje in het volgende quarter (76 -16) en het was de bittere kelk ledigen tot op de bodem. Tegen een veel betere ploeg verliezen is niet erg, zelfs met een groot scoreverschil, maar wat meer inzet zou iedereen nadien toch wel een beter gevoel hebben bezorgd.
Met slechts zeven speelsters, waaronder een U16 (die het trouwens meer dan behoorlijk heeft gedaan), en een gelegenheidscoach, heeft onze tweede ploeg het meer dan behoorlijk gedaan. Gelijk aan de rust (36 – 36), na driekwart wedstrijd vier puntjes voor. Die waren er nog zeven minuten voor het einde, maar toen speelde de foutenlast ons serieus parten. Er was al een van onze dames met vijf fouten definitief naar de bank verhuisd. Toen mocht er nog eentje haar ploeggenote daar gezelschap gaan houden en waren we nog met vijf en even laten nog met vier. Met een mannetje, in casu vrouwtje meer, kwam Avanti voor en, alle inspanningen ten spijt, dit kregen onze dames niet meer gedicht. Maar niettemin, zeker een prestatie om u tegen te zeggen. Een doordenkertje: zeven speelsters kunnen samen in totaal 35 fouten maken. 31 keer zagen de grijze (nu zwart-oranje) mannetjes bij ons iets dat volgens hen niet pluis was, bij de thuisploeg met acht speelsters 18 keer. We zullen een vuile ploeg zijn, zeker
De jongens uit de Oostkust hebben ambitie om volgend seizoen het in niveau 2 te proberen en maakten andermaal duidelijk waarom. In het eerste quarter gingen we al zwaar onderuit (8 -30), maar het siert de jongens dat ze de moed niet opgaven. We verloren dan ook wel de overige quarters, maar we hebben eruit gehaald wat mogelijk was. Er zijn nu eenmaal betere ploegen.
Wytewa staat niet voor niets op kop. Zelfs als waren de bezoeksters maar met zes, wij hadden het meer dan lastig. Meer zelfs, tot het einde was het haasjesover. Tot diep in het laatste quarter was de score nog gelijk (43 – 43). Toen konden we een heel klein kloofje maken, nog bezegeld met een driepunter op het eindsignaal.
Met de dames van Ieper A in de tribune als aandachtig toeschouwers (want volgende week tegenstander in de West-Vlaamse bekercompetitie), gaf onze A-ploeg partij aan Ieper B,net gepromoveerd als kampioen in tweede provinciale. Maar de thuisploeg was helaas geen partij voor onze dames, die als meteen de puntjes op de i zetten in het eerste quarter (7 – 29). Van hetzelfde laken een broek in het tweede quarter (8 – 25). Logisch dat met een voorsprong van bijna veertig punten aan de rust de concentratie wat zoek raakte. Het was freeweehlen naar het einde (Q3: 7 -17 Q4: 7 – 17).