Voor de vierde maal dit seizoen speelden beide ploegen tegen elkaar. In de vorige duels trok telkens de thuisploeg aan het langste eind. Wij startten furieus en na het eerste quarter leidden we al met 24-11. Maar net als in de ander wedstrijden nam Roeselare over en knabbelden ze aan onze voorsprong. Nog negen punten verschil bij de rust en zes op het einde van het derde quarter. Tot twee punten kwamen ze zelf maar uiteindelijk trokken we de overwinning over de streep.
Nadat onze dames verleden bij Wevelgem de titel hadden binnengehaald, moest de laatste thuiswedstrijd de apotheose van een schitterend seizoen worden. Want een titel vieren doe je toch met je thuispubliek. De (bijna) jongste clubleden mocht de speelsters begeleiden tijdens ploegvoorstelling, onze U12-meisjes waren de cheerleaders van dienst, geflankeerd door clubmascotte Nijn, een gelegenheids-dj en een ruim 200 man sterk groen-wit supporterslegioen in de tribune: alle ingrediënten waren aanwezig om er een spetterend spektakel van te maken.
Exact twee minuten kon Brugge langszij blijven (4 – 4), maar toen was de kampioenentrein vertrokken. Via 28 -9 naar 52 – 11 aan de rust. 76 -20 na dertig minuten en dan was de vraag niet meer of De Panne nog maar eens de kaap van de honderd punten zou ronden maar wie als scorer van de century haar ploegmaats achteraf mocht trakteren. Coach Bruno was dan al lang met zijn applausvervangingen begonnen en de 107- 36 eindscore was de start van festiviteiten die tot een stuk in de nacht zouden duren. Zalig sfeertje!
De serieuze valse start in de heenronde indachtig, waren onze jongens ditmaal wel bij de les. Defensief zat het best ok, alleen offensief wilde die bal er niet makkelijk in. 6 – 7 na het eerste quarter en bij de rust stonden we nog steeds dat ene puntje achter. De Koksijdse buren liepen in het derde quarter eventjes vijf punten uit maar dat zetten we nog recht vooraleer aan de laatste tien minuten te beginnen (35 – 33). Gebrand op een overwinning staken we een paar tandjes bij en in nauwelijks drie minuten hadden we een 10-puntenkloof uitgebouwd. Die gaven we niet meer uit handen. Goed voor een tweede overwinning en het besef dat je met inzet en wilskracht veel kan bereiken. Proficiat!
Behoorlijk wat Pannese supporters hadden de verplaatsing naar Moorsele gemaakt, want bij winst tegen de enige ploeg die in theorie nog stokken in de wielen kon steken, was de titel een feit. Onze dames startten furieus (0-23) en na het eerste quarter was al duidelijk dat met heel grote waarschijnlijkheid de champagne zou kunnen worden ontkurkt: 5-29. Aan de rust kon de champagne al uit de auto worden gehaald (16-53). En in de tweede helft leverde De Panne alleen het bewijs hoe dominant ze het volledige seizoen zijn geweest. Ondertussen uitgedost met een ‘kampioenen’t-shirt en –petje konden de dames aan hun meer dan verdiende feestje beginnen. Een heel dikke proficiat aan speelsters en coach! Op naar een vervolgfeestje volgende week in eigen huis!
PS De laatste titel van de dames dateert van het seizoen 2009-2010. En toevallig werd die ook behaald in Wevelgem.
Tegen een ploeg met amper zes speelsters hadden we het niet onder de markt. Offensief en defensief bleven we onder ons niveau en zo bleven we achter de feiten aanhollen. Rust: 28-26.
Pas in de tweede helft konden we een kloofje maken. Dit was zeker niet onze beste wedstrijd.